Welkom

eikpunt-logo

Het is mei 2016. De lente is aangebroken in ons woonproject. Jonge koeien dartelen tussen de paardenbloemen, ganzen maken zich op voor hun terugreis naar het hoge noorden. Kinderen spelen in de klei, timmeren er lustig op los met het bouwen van hutten en bruggetjes over de sloot naar het weiland. Uit een van de huizen klinken de ritmische klanken van de djembé. Daar galmt de bel over het terrein: de lunch staat gereed voor de mensen van de werkploeg van de dag.

In de verte steekt de karakteristieke boog van de waalbrug boven het landschap uit, iets meer naar het zuiden de voor Nijmegen even zo markante Stevenstoren.

Het is voorjaar op Eikpunt. Onze allereerste lente. De Grote Klus is geklaard, het vele en, door de weersomstandigheden, vaak ook zware werk zit erop. De meeste bewoners hebben nu hun intrek genomen in hun woningen. Ze genieten van de zon op deze warme dag, zoeken elkaar op onder het uitbundig gebladerte van onze mooie eik.

De hectiek van Het Grote Leemstucproject van Eikpunt heeft plaats gemaakt voor een sfeer van rust waarin we moe maar voldaan terugkijken op de achter ons liggende maanden. Het heeft onze jonge woongemeenschap in veel opzichten op de proef gesteld, dat mogen we wel stellen. Want we wilden het zo graag: zelf leem aanbrengen op de muren van onze nieuwe woningen. Ten behoeve van een gezond binnenklimaat en een ecologisch verantwoorde afwerking. En niet zo’n beetje: zesduizend vierkante meter kalkzandsteenmuren en wanden van gipsblokken, verspreid over 43 woningen.

Zesendertigduizend kilo basisleem en fijne leem-raapmortel ging onder de pleisterspanen door, 36 ton dus, onder de rei, in de menger, in de kuip, uit de kuip. Het was nat, koud en glibberig, overal waar je liep klonterde die vermaledijde rivierklei aan je schoenen.

Verreweg de meesten van ons waren volslagen leken op het gebied van muurafwerking. We hadden geen flauw benul van wat ons te wachten stond en ook op de bijkomende werkzaamheden bestond nauwelijks zicht. Die bestonden uit het demonteren en hermonteren van een kleine duizend schakelaars en wandcontactdozen, het aanbrengen van misschien wel 2000 meter hoekbeschermers, het voorbewerken van de muren, het aanbrengen van trapsteigers en ander klimmaterieel. Dat waren bepaald geen peulenschillen en ze vormen nog maar een greep uit de enorme hoeveelheid klussen die dagelijks op het planbord prijkten.

Hoe coördineer je dit alles? Hoe bereid je de werkzaamheden voor? Wie maakt het werkrooster? Wie zijn de uitvoerders op ‘de bouw’, de werkbegeleiders, de instructeurs, de materiaalinkopers en -aanvoerders?

En dan was er ook nog elke dag ‘catering’ voor de ‘werklieden’ (bewoners en vrijwilligers), oppas voor de kinderen en andere facilitaire ondersteuning in velerlei vorm.

We hebben onszelf – achteraf  gezien natuurlijk – , zonder dat we ons daarvan aanvankelijk bewust waren, (want in zalige onwetendheid over de omvang van de klus) inderdaad danig op de proef gesteld. Maar waar individuele belangen soms in botsing kwamen met die van het collectief, de druk die we ons oplegden om het financieel binnen de uitgezette kaders te houden en de saamhorigheid soms (en zacht gezegd) wel eens zoek was, daar werd tegelijk de kiem gelegd voor een soort van herijking van wat wij eigenlijk onder gemeenschapszin dachten te verstaan.

Je zou ook kunnen zeggen dat we door de realiteit van het samenwerken werden ingehaald. Samenwonen, samenleven kreeg handen en voeten en daarmee een vollere betekenis.

We maken ons op voor de finale. De koperswoningen zijn nog aan de beurt om collectief aangepakt te worden, en ook in de gemeenschappelijke ruimtes moet nog werk verzet worden.

En de Stilteruimte natuurlijk, een van onze vier pijlers. We zijn samen met timmerlieden van Talis, de ‘hoofdsponsor’ van dit unieke gebouw, bezig met het steeds meer vorm te geven.

SR-fundering-1

SR-kap-1

SR-boeiboord

(zie: http://www.woongemeenschapeikpunt.nl/stilteruimte/ voor fotoreportage)

 

…Maar dan zit het erop en mogen we trots zijn op onszelf.

Vergeet niet: we zijn al vele jaren bezig met het woonproject. Vanaf de jaren waarin de pioniers simpelweg op zoek waren naar een pand voor meditatie en samenwoning en de omvangrijke woongemeenschap die we nu hebben gerealiseerd, zijn bergen werk verzet, in vele werkgroepen en besluitgroepen.

Vier pijlers staan onder onze woongemeenschap en daaraan hechten we veel waarde. Eigenlijk maken we een kleine terugtredende beweging uit die alledaagse realiteit van overconsumptie, toenemende sociale en spirituele armoede, vervreemding van natuur en woonomgeving.

Ecologie betekent in essentie ‘huis van de ziel’, Daarin treffen we de samenhang van de hele fysieke en spirituele wereld aan. Duurzaamheid is meer dan de ‘technocratische’ neerslag van milieubewustzijn, het breidt zich wat ons betreft uit tot sociale verwantschap op basis van individueel bewustzijn.

Die kleine stap terug uit de samenleving, maar wel gezet middenin een bruisend Nijmeegs stadsdeel, dient een doel: proberen te laten zien dat het anders kan.

Het zou kunnen dat de naam Eikpunt iets te maken heeft met deze ambitie…

 

Veel informatie vind je elders op de site.

Schroom niet om contact op te nemen met ons.

Veel leesplezier intussen.

Tot ziens op Eikpunt!

DSC09586blok3sleutels

overview

Reactiemogelijkheid is gesloten